KUMITE

Kumite (sportska karate borba) pripada skupini polistrukturalnih acikličnih sportova, ali se od drugih borilačkih sportova razlikuje po tome što se osnovni cilj (simbolička destrukcija protivnika) postiže simuliranim ili strogo kontroliranim udarcima ruku i nogu. Borba traje vrlo kratko (3 min. seniori, 2 min. senirke, juniori i kadeti, 1,5 min. djeca) u poređenju sa trajanjem borbe u drugim borilačkim sportovima, i to je jedna od osnovnih karakteristika različitosti između karate borbe i drugih borilačkih sportova.

Karakteristična se kretanja u karate borbi izvode maksimalnom brzinom i preciznošću. Dinamika pokreta i borbe naročito je naglašena u akcijama napada i odbrane, dok statičkih situacija gotovo i da nema. One se pojavljuju jedino u održavanju stavova koji borcima služe za koncentraciju za napad i protunapad. Pokreti u karate borbi velikih su amplituda i vrlo dinamični. Mnogobrojna karakteristična kretanja (udarci) koja se izvode u karate borbi strogo su definirana (tehnički) načinom izvođenja. Samo ako se izvode u okviru te definicije , suci ih boduju kao uspješno izvedene. To, kao i činjenica da suci ne vrednuju sve tehnike jednako, zahtjeva od karatista da do savršenstva savladaju one tehnike koje donose bodove.

Strukturne karakteristike sportske karate borbe mogu se razmatrati u okviru sedam osnovnih skupina tehnika :

  1. stavovi
  2. kretanja
  3. udarci rukom
  4. udarci nogom
  5. blokovi i eskivaže
  6. čišćenja i rušenja
  7. padovi

Sva navedena karakteristična kretanja izvode se u uvjetima borbe pa njihova uspješnost ne zavisi samo od znanja, sposobnosti i treniranosti borca, nego i od niza drugih faktora od kojih su najvažniji protivnikov kvalitet i njegov način borenja, kao i okolnosti u kojima se odvija borba. Zbog toga taktika nije nevažan detalj u karate borbi. Ako je tehnika oružje karatea onda je taktika vještina korištenja tog oružja u borbi, naravno zavisno od taktičkog tipa kojem karatista pripada.